Katedra Berlińska — Berliner Dom — to jedno z najbardziej imponujących miejsc w Berlinie. Zachwyca swoim monumentalnym wyglądem oraz niezwykle bogatym wnętrzem. W tym artykule przeczytasz o fascynującej historii katedry, jej niesamowitej architekturze, a także o atrakcjach, które przyciągają turystów z całego świata. Dowiesz się również, jakie praktyczne wskazówki warto znać przed zwiedzaniem tego zabytku.

Historia budowy Katedry Berlińskiej

Katedra Berlińska — Berliner Dom — jest jednym z najbardziej imponujących zabytków w Berlinie. Początki jej historii sięgają XV wieku, kiedy to papież mianował niewielką zamkową kaplicę kościołem. Władca poczuł się odpowiedzialny za kaplicę i postanowił zbudować okazały kościół zamkowy. Joachim II, który wtedy panował, wygonił dominikanów z pobliskiego ceglanego, gotyckiego kościoła i rozbudował go, tworząc kolegiatę, która stała się prototypem obecnej Katedry Berlińskiej.

W 1539 roku Joachim II przeszedł na protestantyzm, a kolegiata stała się ewangelickim kościołem parafialnym. Dopiero w latach 1747-1750 Fryderyk II zlecił budowę nowego barokowego kościoła, w którym przeniesiono katedrę oraz groby rodziny królewskiej. Stary budynek został rozebrany.

Katedra Berlińska była wielokrotnie przebudowywana i zmieniana, dostosowując się do zmieniających się stylów architektonicznych. Każda kolejna przebudowa miała na celu uczynienie jej bardziej okazałą i reprezentacyjną. Dziś, jako ewangelicka katedra, jest ważnym miejscem zarówno dla turystów, jak i mieszkańców Berlina.

Przebudowa Katedry Berlińskiej w XIX wieku

Katedrę Berlińską w takiej postaci, jaką znamy dzisiaj, zaczęto budować w XIX wieku. Jednak w 1848 roku, z powodu rewolucji (Wiosny Ludów), budowa została przerwana. Brak finansów oraz zainteresowania sprawił, że prace zostały zawieszone na prawie 50 lat. Dopiero w 1894 roku Wilhelm II wznowił budowę katedry.

Uważa się, że projekt katedry jest dziełem Juliusa Raschdorffa, jednak wiele wskazuje na to, że dokończył on jedynie wcześniejszy projekt Stülera. Ołtarz główny został przeniesiony z poprzedniego budynku, a wnętrze, na życzenie Wilhelma II, ozdobił Werner.

Zniszczenia Katedry Berlińskiej podczas II wojny światowej

Jak wiele budynków w Berlinie, Katedra Berlińska została zniszczona w czasie wojny. Początkowo wojna pozbawiła Berliner Dom wszystkich okien obok ołtarza. Jednak najgorsze miało dopiero nadejść – 22 maja 1944 roku, podczas alianckich nalotów na Berlin, kopuła katedry runęła.

W tamtych czasach katedra miała na szczytach swoich wież latarnie, które, pod wpływem łatwopalnych ładunków zrzuconych podczas bombardowania, zaczęły się palić. Wielkość Berliner Dom okazała się wówczas przekleństwem – nikt nie mógł dostać się na wysoką kopułę, by ugasić pożar i uratować budynek. Katedra stanęła w płomieniach, a zniszczenia były ogromne.

Odbudowa Katedry Berlińskiej po wojnie

Płonąca kopuła wpadła do środka katedry, niszcząc wnętrze aż po sklepienie krypty Hohenzollernów. Zapadające się sklepienie spowodowało olbrzymią dziurę w dachu katedry. W latach powojennych, gdy brakowało jedzenia i domów, odbudowa kościołów nie była priorytetem. Katedra, uszkodzona gruzem, pyłem i ogniem, była dodatkowo niszczona przez warunki pogodowe. Mozaika na kopule uległa zniszczeniu przez deszcze, śnieg i słońce. Dopiero w 1949 roku zarządzono tymczasowe zamknięcie kopuły, aby przynajmniej ochronić wnętrze katedry lub to, co z niego pozostało.

Po wojnie, w 1975 roku, Niemcy przystąpili do poważnej odbudowy Katedry Berlińskiej. Prace rozpoczęto od kopuły, którą odtworzono w takim samym kształcie, jaki miała przed wojną, lecz w uproszczonej wersji. Na szczycie kopuły stanął krzyż, którego wcześniej tam nie było. Okazało się, że pierwszy krzyż miał problemy z doborem metali i odpornością na korozję. Obecny krzyż wieńczy katedrę do dziś, a stary zdobi jeden z niemieckich cmentarzy.

Również cztery wieże wokół kopuły zostały zrekonstruowane i zmniejszone o 16 metrów, a latarnie z nich usunięto. Po zakończeniu prac na dachu katedry przystąpiono do odbudowy wnętrza – okien, witraży i mozaiki. Dzięki tym staraniom Katedra Berlińska odzyskała swój dawny blask i stała się jednym z najważniejszych zabytków Berlina.

Wnętrze Katedry Berlińskiej: symbolika i sztuka

Katedra Berlińska, jako ważny punkt na ewangelickiej mapie Berlina, ma w swoim wnętrzu wiele odniesień do Reformacji. W rogach katedry znajdują się figury czterech najważniejszych reformatorów tamtych czasów – Lutra, Melanchtona, Zwingliego oraz Kalwina.

Po drugiej stronie sklepienia stoją natomiast postacie czterech ówczesnych władców: Joachima II, Albrechta Pruskiego, Fryderyka Mądrego i Filipa Wielkodusznego, którzy zmieniając wiarę, wprowadzili protestantyzm na ziemie ówczesnych Niemiec.

W niszach katedry znajdują się również odniesienia do Nowego Testamentu – obrazy czterech ewangelistów, których autorem jest Anton von Werner. Pomiędzy figurami i obrazami katedra łączy w sobie elementy religijne oraz historyczne, tworząc bogatą i inspirującą przestrzeń.

Detale architektoniczne Katedry Berlińskiej

We wnętrzach Katedry Berlińskiej musisz zwrócić uwagę na przepiękne organy Sauer’a oraz ołtarz Stüler’a z białego marmuru i misternie rzeźbioną ambonę. W katedrze znajdują się także pięknie zdobione grobowe pomniki ważnych osobistości, takich jak Fryderyk III.

Gdy spojrzysz w górę, naprzeciwko ołtarza, zobaczysz lożę królewską. Podczas mszy i innych uroczystości zasiadała tam rodzina królewska. Herb z orłem, koroną i krzyżem zdobiący lożę symbolizuje związek między kościołem a państwem.

Krypta Hohenzollernów

Podczas zwiedzania Katedry Berlińskiej warto zejść na sam dół, do krypty znajdującej się pod budynkiem. Krypta Hohenzollernów to miejsce, które koniecznie trzeba odwiedzić, aby zobaczyć, jak zdobne były kiedyś trumny i grobowce.

W krypcie spoczywają członkowie rodu Hohenzollernów, a wśród nich wiele dziecięcych trumien. W tamtych czasach brakowało odpowiedniego jedzenia, a porody były bardzo trudne, dlatego wiele dzieci umierało. Co ciekawe, dotyczyło to nie tylko biedoty, ale również rodzin królewskich i ich najbliższych. W desperacji niektóre matki podawały noworodkom suchy chleb i wino, co niestety prowadziło do tragicznych skutków.

Zwiedzanie Katedry Berlińskiej: praktyczne wskazówki

W każdym pomieszczeniu Katedry Berlińskiej znajdują się monitory, na których można obejrzeć krótkie filmy i posłuchać historii o samej katedrze, czasach Reformacji oraz dziejach Martina Lutra. Zwiedzanie Berliner Dom odbywa się według wyznaczonej trasy, która prowadzi przez cesarskie schody coraz wyżej, aż do kopuły.

Z kopuły rozpościera się widok na historyczne centrum miasta, Wyspę Muzeów, oferując imponującą panoramę Berlina. Można ją obejść dookoła, podziwiając miasto z różnych perspektyw. Dzięki interaktywnym elementom i malowniczym widokom zwiedzanie Katedry Berlińskiej staje się wyjątkowym doświadczeniem.

Jak i kiedy zwiedzać Katedrę Berlińska?

Katedra Berlińska może pomieścić około 1500 osób i ma 98 metrów wysokości (przed wojną 114 m). Budowa katedry kosztowała 11,5 miliona złotych marek, nie licząc odbudowy po wojnie i ciągłego dbania o jej stan.

Godziny otwarcia

• poniedziałek — piątek: 9:00 – 19:00
• sobota: 9:00 – 17:00
• niedziela: 12:00 – 17:00

Ważne informacje

• zwiedzanie katedry nie jest możliwe podczas nabożeństw, koncertów lub innych uroczystości, dlatego warto wcześniej sprawdzić informacje na oficjalnej stronie Berliner Dom
• w czasie zwiedzania można wejść na samą górę, obejść kopułę dookoła i podziwiać panoramę Berlina

Wejście do Katedry Berlińskiej

• bilety: normalny bilet kosztuje 10 €, ulgowy 7 €
• audioguide: dostępny w sześciu językach (niemiecki, angielski, rosyjski, francuski) za dodatkowe 4 euro.

Katedra Berlińska to nie tylko miejsce kultu, ale także ważny punkt turystyczny, oferujący bogatą historię i niezapomniane widoki.